1. zgromadzenie narodowe przyjęta w wielu krajach nazwa parlamentu, między innymi: we Francji zgromadzenie, utw. 1789, przekształcone w Konstytuantę; po II wojnie świat. nazwa jednej z izb fr. parlamentu; w Polsce 1922–35 wspóln ...
  2. rouen fr. rasa kaczek mięsnych; upierzenie podobne do kaczki krzyżówki; masa ciała do 5 kg; rocznie do 100 jaj.
  3. Marinos z Tyru żył w II w., geograf grecki; uważany za twórcę geografii mat.; pierwszy zastosował rzut walcowy.

Czarliński Leon

ur. 30 X 1835, Chwarzno k. Kościerzyny, zm. 3 XII 1919, Toruń, działacz nar. i polityk na Pomorzu; organizator pierwszych kółek roln.; 1874–1918 poseł do sejmu pruskiego (1889–93 prezes Koła Pol.); 1877–84 i 1893–1914 poseł do parlamentu Rzeszy.

LEONOWO

osada w woj. kujawsko-pomorskim, powiat radziejowski.
KUJAWSKO-POMORSKIE WOJEWÓDZTWO

LEONARDO Z PIZY

Leonardo Pisano, Filius Bonacci, Fibonacci (ok. 1170-po 1240) matematyk wł., pierwszy w chrześc. Europie matematyk o znaczących dokonaniach; rozpowszechnił dziesiętny system liczbowy; gł. dzieła poświęcone algebrze: Liber abaci; geometrii: Practica geometriae; teorii liczb: Liber quadratorum.
GEOMETRIA FIBONACCIEGO CIĄG ALGEBRA DZIESIĘTNY SYSTEM LICZBOWY LEONARDO Z PIZY LEONARDO Z PIZY LEONARDO Z PIZY LEONARDO Z PIZY

LEONCJUSZ

Odmiana imion -> Leon lub -> Lew. ZDROBNIENIA: Lency, Leonek, Leoś, Lulek. INNE FORMY: Leon, Leontij, Lew. OBCE FORMY: Leontius (łac., ogólnie przyj. forma), Léonce (fr.), Leoncio (hiszp.), Leonzio (wł.), Leontij, Leont (ros.), Leontij, Leontije (połud.-słow.). Forma żeńska: Leona, Leonia, Leoncja, Leontyna.PATRON:Św. Leoncjusz, biskup Fejus na Lazurowym Wybrzeżu. Zmarł w 432 roku. (Wspomnienie 11 maja).ZNANE POSTACIE:Znanych jest około 30 świętych noszących to imię lub jego odmiany.

VINCI LEONARDO DA

Leonardo da Vinci.
LEONARDO DA VINCI LOTNICTWO LOTNICTWO POLSKIE LUINI LUWR MUZEUM CZARTORYSKICH OKULTYZM OSTATNIA WIECZERZA SFORZA SFUMATO CLEVE Joos van COECKE VAN AELST Pieter

BOROWSKI Leon

(1784-1846) krytyk lit., filolog, prof. Uniw. Wileńskiego, a po jego zamknięciu Akademii Duchownej, nauczyciel A. Mickiewicza, czł. Towarzystwa Szubrawców, współpracownik czasopism wileńskich, między innymi "Dziennika Wileńskiego"; w sporze klasyków z romantykami popierał tych ostatnich; autor rozpraw o poezji, studiów lit. i filozoficznych, między innymi Uwagi nad poezją i wymową.
ROMANTYZM TOWARZYSTWO SZUBRAWCÓW POLSKA. LITERATURA. OŚWIECENIE

LEONCAVALLO

Ruggiero (1858-1919) włoski kompozytor operowy; uczeń L. Rossiniego; sławę przyniosła mu werystyczna opera Pajace, skomponowana do libretta własnego autorstwa; inne opery: Cyganeria, Maia, Roland z Berlina; operetki, balet, pieśni.
LIBRETTO MASCAGNI OPERA OPERETKA WERYZM WŁOSKA MUZYKA

LEON VIII

papież (?-965) rzymianin, kancelista papieski; gdy wybrano go na papieża (963) po detronizacji Jana XII, nie posiadał jeszcze święceń; gdy zwolennicy Jana XII zorganizowali w Rzymie zamieszki, schronił się u cesarza Ottona I i uzyskał jego pomoc zbrojną; uzależniony od władzy Niemiec.
OTTO I WIELKI PAPIEŻ JAN XII

LEON III

(675-741) cesarz bizantyjski od 717, zał. dynastii izauryjskiej (syryjskiej); powstrzymał podboje Arabów (korzystając z pomocy między innymi Bułgarów i wojskowo zorganizowanej sekty Paulicjanów - w Europie zw. bogomiłami); 718 zmusił Arabów do odwrotu spod Konstantynopola i odzyskał część posiadłości w Azji Mniejszej, około 726 wydał pierwsze edykty przeciw kultowi obrazów, co po 730 doprowadziło do religijnego, a następnie polit. oderwania się Italii od ces. bizantyjskiego; przeciwnicy L. nadali mu przydomek Sarakenophron (sympatyk Saracenów), ponieważ w islamie rozpoczęła się wtedy także reforma obrazoburcza.


IKONOKLAZM PAULICJANIE SARACENI ARABOWIE EDYKT ISTANBUL

Krawczuk Leonid

(ur. 1934) polityk radz. i ukr. Od 1990 przewodniczacy Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR, pierwszy prezydent niepodległej Ukrainy od 1991 znalazł się w otwartym sporze z Rosją między innymi o przynależność Krymu. W kolejnych wyborach prezydenckich przegrał z L. Kuczmą

NAPOLEON II

François Charles Joseph Bonaparte, zw. Orlątko (1811-32) tytularny król Rzymu, syn Napoleona I i Marii Ludwiki (córki cesarza austr.); mimo abdykacji ojca na jego rzecz nie objął tronu we Francji; od 1814 pod ścisłym nadzorem (między innymi w Austrii); od 1818 książę Reichstadtu; 1830 proponowany przez bonapartystów na tron polski.
MARIA LUDWIKA NAPOLEON III ODIOT BONAPARTYŚCI NAPOLEON II NAPOLEON II