1. Czartoryski Zdzisław Aleksander książę, ur. 4 I 1859, Poznań, zm. 24 I 1909, Sielec k. Rawicza, działacz społ.-polit.; poseł wielkopol. do sejmu pruskiego i parlamentu Rzeszy; 1888–1905 prezes Tow. Czytelni Ludowych.
  2. rotograwiura metoda drukowania wklęsłego polegająca na bezpośrednim przenoszeniu obrazu z cylindrycznej formy drukowej na zadrukowywane podłoże; drukowanie odbywa się w maszynach rotacyjnych.
  3. Rittenberg David ur. 11 XI 1906, Nowy Jork, zm. 24 I 1970, amer. biochemik, pionier prac nad wykorzystaniem izotopów jako znaczników w badaniach nad metabolizmem pośrednim.

Dżamdat Nasr

stanowisko archeol. w Iraku, około 75 km na południe od Bagdadu.

NASRYDZI

Banū Nasr ostatnia dynastia arabska panująca 1232-1492 w emiracie Grenady; zał. przez Muhammada ibn Nasra; prowadziła liczne wojny z sąsiadującymi królestwami chrześc. Aragonii i Kastylii; 1492 pokonana przez wojska Ferdynanda Aragońskiego i Izabeli Kastylijskiej, które zdobyły Grenadę (epizod utrwalony między innymi przez A. Mickiewicza w poemacie Konrad Wallenrod); ostatni przedstawiciel dyn. Muhammad XI, zw. Boabdilem, udał się na emigrację do Maroka.
GRENADY EMIRAT LISAN AD-DIN IBN AL-CHATIB ALHAMBRA ARABOWIE NASRYDZI

mieć nasrane w porach

‘bardzo się czegoś bać’

szkoda jak krowa do studni nasra, bo to ani gnój, ani woda

‘o osobie, która zrobiła lub powiedziała coś głupiego’

NASREDDIN

Hodża, także Hoca (1208?-84) na wpół legendarny turecki sowizdrzał, bohater nieprawdopodobnych przygód, autor facecji, żartów, anegdot, opowiadań satyrycznych znanych na całym Bliskim i Środk. Wschodzie; najstarszy zachowany zapis anegdot N.H. pochodzi z XVII w.; istnieje przypuszczenie iż N.H. był błaznem nadwornym Tamerlana.
SOWIZDRZAŁ NASREDDIN TIMUR

DŻAMDAT NASR

miasto w Iraku, 75 km na płd. od Bagdadu; znane z odkrytych ruin budowli staroż. Kidnun: prostokątne fundamenty świątyni lub pałacu (IV-III tysiśclecie p.n.e.), pozostałości osiedla z okresu przed dynastiami sumeryjskimi. Nazwą Dż.N. określa się ostatnią fazę epoki predynastycznej w Mezopotamii (około 3100-2900 p.n.e.) charakteryzującą się ceramiką malowaną w czarne lub czerwone wzory geom., reliefowymi naczyniami kam. i metalowymi, rzeźbą figuralną, tabliczkami z sumeryjskim pismem obrazkowym, świątyniami budowanymi na sztucznym wzniesieniu.
MEZOPOTAMIA SUMERYJSKA SZTUKA BAGDAD CHAFADŻI SUMEROWIE